Αυτοί είμαστε ή καλύτερα έτσι θέλουν να είμαστε...
η ιδεα ξεκινησε πριν καιρο... πραγματοποιηθηκε το Νοεμβρη του 2008... ελπιδα να συνεχισει...
Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009
Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009
Γιάννης Ρίτσος - 100 χρόνια από τη γέννηση του
Να με θυμόσαστε – είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησαχωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να σας φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. Την ομορφιάποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μʼ ένα κρινάκι του αγρούτις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε. Και συχωράτε μου αυτή την τελευταία μου θλίψη: Θα ʼθελα ακόμη μια φορά με το λεπτό δρεπανάκι του φεγγαριού να θερίσω ένα ώριμο στάχυ. Να σταθώ στο κατώφλι, να κοιτάω και να μασώ σπυρί σπυρί το στάρι με τα μπροστινά μου δόντια θαυμάζοντας κι ευλογώντας τούτον τον κόσμο που αφήνω, θαυμάζοντας κι Εκείνον που ανεβαίνει το λόφο στο πάγχρυσο λιόγερμα. Δέστε: Στο αριστερό μανίκι του έχει ένα πορφυρό τετράγωνο μπάλωμα. Αυτό δεν διακρίνεται πολύ καθαρά. Κι ήθελα αυτό προπάντων να σας δείξω. Κι ίσως γιʼ αυτό προπάντων θʼ άξιζε να με θυμάστε.
(«Επιλογικό», Αργά, πολύ αργά μέσα στη νύχτα, 1991)
Τρίτη 17 Μαρτίου 2009
Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2008
ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΤΟ ΣΕΛΙ
Σπίτια ανοικτά, στολισμένα, με μουσική, φωνές, παιδιά στους δρόμους, γεμάτα τα ξενοδχεία, οι σούβλες γύρναγαν, τα όργανα έπαιζαν, οι δίσκοι γεμάτοι με ποτά.
Την δεύτερη μέρα των Χριτουγέννων στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων αρκετοί ήταν αυτοί που εκτίμησαν τν προσπάθεια και εκκλησιάστηκαν.
Χρόνια πολλά και χιόνι στην αυλή.

Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, γιαυτό λοιπόν την Κυριακή ετοιμάστηκε και η φωτιά που θα σημάνει το ερχομό του νέου χρόνου και όπως ήταν φυσικό το κρασί και το τσίπουρο βοήθησε πολύ για το κρύο και την διάθεση.
Επόμενη συνάντηση λοιπόν, παραμονή της πρωτοχρονιάς. στην πλατεία του χωριού, με κρασί, μουσική, κέφι, ώστε όλοι μαζί να υποδεχτούμε το καινούργιο χρόνο.
Ένα χρόνο που από αυτόν περιμένει πολλά ο κόσμος για ειρήνη,υγεία, αγάπη, ευημερία.
Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008
Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008
ΝΤΡΟΠΗ
Ντροπή για τους αστυνομικούς που ήταν με τα πολιτικά δίπλα από την πορεία...
Ντροπή για τους αστυνομικούς που δεν ήταν μπροστά από την πορεία ώστε να διευκολύνουν την κίνηση των αυτοκινήτων και άφηναν τους οδηγούς να είναι αντιμέτωποι με αυτή...
Ντροπή για τον αστυνομικό που έδωσε το "σήμα" να ανεβάσει στο "τέρμα" την μουσική μπροστά από την πορεία ένα αυτοκίνητο με αθίγγανους...
και όλα αυτά σε μία φιλήσυχη πορεία σε κεντρικό δρόμο της Βέροιας που διοργάνωσαν οι φοιτητές της πόλης
Τα μηνύματα ξεκίνησαν από νωρίς "λεωφορείο με αναρχικούς θα ερχόταν από τη Θεσσαλονίκη", ποιός τάχα τα κυκλοφορούσε στην πόλη?
Ποιός "έσπερνε" ειδήσεις ώστε να τρομάξει ο κόσμος?
Ποιός τάχα
Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008
ΟΡΓΗ
"του μπάτσου το όπλο ειναι μαγικό, ρίχνει στον αέρα και βρίσκει στο ψαχνό"
ένα από τα συνθήματα των μαθητών στην πορεία - διαμαρτυρία στη Βέροια, για τον άδικο χαμό του μικρού Αλέξη.
ΠΟΙΟΣ "ΔΕΝ" ΚΥΒΕΡΝΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ?"
Αγαπητοί φίλοι
Δεν θα απασχολήσω για πολύ τα "θαρραλέα" σας, αλλά, με αγωνία, θέλω απλώς να επαναλάβω (να θυμήσω στους παλιούς, αναγνώστες σας και των δύο φίλων) τη σχετική αγωνιώδη ερώτηση του ιδρυτή της κυβερνώσας παρατάξεως, του Κων/νου Γ. Καραμανλή, όταν χτύπησαν θανάσιμα τον Γρηγόρη Λαμπράκη. Την απευθύνω, κυρίως, στον τωρινό πρωθυπουργό και ανεψιό του, προσθέτοντας το αρνητικό "δεν", γιατί δεν πείθομαι ολοένα και περισσότερο, ότι δεν κυβερνιέται πια αυτός ο τόπος, εφόσον χρειάζεται, πάλι, να ψηφισθεί ένας νέος Νόμος, με ένα άρθρο, μονάχα.
"Διατάσομε την εφαρμογή των Νόμων".
για όλους και από όλους - όλες, κοσμικούς και ιδίως από εκείνουνς τους... μοναχούς, που ασχολούνταν ιδίως με το χρήμα και τα οικόπεδα, "απανταχού της Ελάδος", όπως έλεγαν - έγραφαν οι προηγούμενοι τους, ηγουμένοι και μη...
Η ισονομία, η αξιοκρατία και η εφαρμογή του Νόμου είναιτο ζητούμενο.
Ας μην ξεχνάμε τον αρχαίον 'Ελληνα τραγωδόν. "Αναρχίας δε μίζον ουκ έστι κακόν" Η Ελλάδα ζει μία απο τις χιρότερες μέρες της στον σύγχρονο κόσμο και όταν μάλιστα, τα μαύρα σύννεφα περισσεύουν συνεχώς...
Γεώργιος Χ. Χιονίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στις 9 Δεκεμβρίου στην εφημερίδα Μακεδονική από τον ιστορικό της Βέροιας
Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





