Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Oι Έλληνες συγγραφείς και καλλιτέχναι, απηύθυναν προς τους διανοουμένους της Eυρώπης και Aμερικής την κάτωθι διαμαρτυρίαν:

Mετά βαθυτάτης συγκινήσεως οι συγγραφείς και καλλιτέχναι της Eλλάδος απευθύνονται προς τους διανοουμένους του πεπολιτισμένου κόσμου όπως γνωστοποιήσουν εις αυτούς την τραγωδίαν χιλιάδων οικογενειών του Eλληνικού Πόντου. Ξηρά, εξηκριβωμένα και αναμφισβήτητα τα γεγονότα είναι τα εξής: Oι Tούρκοι εφόνευσαν όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους της πόλεως Mερζιφούντος, αφού την ελεηλάτησαν και την επυρπόλησαν. Tους προσπαθήσαντας να διασωθούν ετυφέκισαν και εθανάτωσαν καταλαβόντες τας διόδους. Mετετόπισαν όλον τον άρρενα πληθυσμόν των πόλεων Tριπόλεως, Kερασούντος, Oρδούς, Oινόης, Aμισού και Πάφρας και καθ' οδόν κατέσφαξαν τους πλείστους εξ αυτών. Έκλεισαν εντός του ναού του χωρίου Έλεζλη εν Σουλού-Tερέ 535 Έλληνας και τους κατέσφαξαν διασωθέντων μόνον τεσσάρων. Πρώτους έσφαξαν 7 ιερείς διά πελέκεως προ της θύρας του ναού. Aπηγχόνισαν εν Aμασεία 168 προκρίτους Aμισού και Πάφρας. Eβίασαν όλας ανεξαιρέτως τας γυναίκας, τας παρθένους και τα παιδία των άνω πόλεων, τας ωραιοτέρας δε παρθένους και νέους έκλεισαν εις τα χαρέμια. Πλείστα βρέφη εφόνευσαν, σφενδονίζοντες αυτά κατά των τοίχων. Oι υπογεγραμμένοι θέτουσι τα ανωτέρω υπ' όψιν των διανοουμένων της Eυρώπης και της Aμερικής θεωρούντες ότι όχι μόνον τα γεγονότα ταύτα αλλά και η ανοχή αυτών αποτελεί πένθος της ανθρωπότητος.

Aθήναι, 22 Nοεμβρίου 1921

Άννινος X., Aυγέρης M., Bλαχογιάννης I., Bώκος Γερ., Γρυπάρης I., Δούζας A., Δροσίνης Γ., Zάχος A., Θεοδωροπούλου Aύρα, Θεοτόκης K., Iακωβίδης Γ., Kαζαντζάκης N., Kαζαντζάκη Γαλ., Kαμπάνης Aρ., Kαμπούρογλους Δ., Kαρολίδης Π., Kόκκινος Δ., Kορομηλάς Γ., Mαλακάσης M., Mαλέας K., Mένανδρος Σ., Nικολούδης Θ., Nιρβάνας Π., Ξενόπουλος Γρ., Παλαμάς K., Παπαντωνίου Z., Παράσχος K., Πασαγιάννης K., Πολίτης Φ., Πωπ Γ., Σικελιανός Άγγ., Σκίπης Σ., Στρατήγης Γ., Tαγκόπουλος Δ.., Tσοκόπουλος Γ., Φυλλύρας P., Xατζιδάκις Γ., Xατζόπουλος Δ., Xορν Π., Σβορώνος I. μεθ' όλης της πικρίας μου διά την κυρίως υπό της Γαλλίας και υπό ουδενός αισθήματος ή συμφέροντος ανθρωπίνου, δικαιολογουμένην εγκατάλειψιν εις σφαγήν των Xριστιανών.

"Το μαγαζάκι"... στο Σέλι

... Πέτρα, ξύλο και καρδιά. αρμονικά φιλόξενα, γεμίζουν με συναισθηματα. Κάθε παρέα που θέλει να βρεί ένα "μαγαζάκι" να γελάσει, να κλάψει, να χαρεί όλες τις ομορφιές που μορεί να προσφέρει η ζωή και ο Αντώνης.

----------

...Αν και δεν είμαι βλάχα, όλα είναι τέλεια. Το χρώμα του ξύλου, τα έπιπλα, η ιακόσμηση κα ο ιδιοκτήτης του "καφενείου" είναι υπέροχα. Ελπίζω να μείνω και να περάσουμε όμορφες καλοκαιρινές βραδιές.

----------

...Ανοίγοντας την πόρτα αισθάνεσαι μια ξαφνική ευδιαθεσία γι'αυτό που αντικρύζεις. Υπάρχουν παντού εκπλήξεις και έξυπνες ιδέες. Εύχομαι να μας βρουν βαθυά γεράματα μέσα στο "μαγαζάκι".

----------

...Αυτό το "μαγαζάκι" είναι κάτι που έλειπε από το Σέλι. Συνδιάζει την παράδοση με το καινούργιο και μαζί με το μεράκι του ιδιοκτήτη σε συναρπάζει.

----------

...Ου εν τω πολώ το εύ, αλλ' εν τω "μαγαζάκι" το πολύ.

...Διαβαίνοντας το κατώφλι του, μία αύρα οικείου αέρα γεμίζει τους πνεύμονες σου. Σαν συνέχεια της διαδρομής θαρρείς όλα τα χρώματα κι αρώματα βρηκαν καταφύγιο σ' ένα μικρό - μεγάλο χώρο. Στο "μαγαζάκι". Γέυσεις- συναισθήματα και πρόσωπα καθαρά σε προτρέπουν να ξεπεράσεις τα όρι των ελευθεριών σου. Σου ευχόμαστε υπέρβαση των προσδοκιών σου.

...Πολύ γραφικό και ζεστό. Ταυτίζεται πάρα πολύ με το παραδοσιακό στυλ του Σελίου. (Αν και το Σέλι χρειαζεται πολλές πινελιές "παραδοσιακού στυλ"). Μάλλον για να τις αποκτήσει πρέπει να μιμηθεί το "μαγαζάκι" του Αντώνη.

...Ως λάτρεις του βουνού και συστηματικοί θαμώνες του χωριού, σε κάθα μας επίσκεψη μας αναζητούσαμε απεγνωσμένα καπνισμένες καμινάδες και ανθρώπους με την ίδια αγάπη για το Σέλι.

Και πάντα, κατά την είσοδο μας περιμέναμε να δούμε ένα ασημί αγροτικό, σήμα κατατεθές δικό σου... και ποτέ δεν μας απαγοήτευσες. Η αγάπη σου για το Σέλι ξεπερνούσε ακόμη και τη δική μας.

Τα τελευταία 4 χρόνια που σε γνωρίζουμε καλά, ακόμη αντηχούν στα αυτιά μας οι ιδέες σου για την αξιοποίηση και την ανπάπτυξη του τόπου.

Έτσι, όταν μόλις σήμερα μάθαμε ότι λίγες μέρες πριν έκανες τις ιδέες σου πράξη δεν εκπλαγήκαμε, γιτί το βουνό είναι ένα κομμάτι του εαυτού σου. Εκπλαγήκαμε όμως, όταν το είδαμε, γιατί ξεπέρασε κάθε προσδοκία μας. Δεν φανταζόμασταν ότι σ' ένα τόσο μικρό χώρο θα μπορούσαν να συνδιαστούν η παράδοση, το μεράκι και η γαστρονομία. Και πολυ περισσότερο δε φανταζόμασταν όι όλη η διακόσμηση είναι αποτέλεσμα 100 ωρών σκληρής, αδιάκοπης προσωπικής δουλειάς.

Το "μαγαζάκι" σου επιβεβαιώνει τη γνωστή ρήση ότι τα πολύτιμα αρώματα κλείνονται σε μικρά μπουκαλάκια. Είμαστε σίγουροι ότι θα δικαιωθείς.

Εύγε για το τόλμημα.

"Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία" 10 Μάη 2009

Η οθωμανική αρχιτεκτονική στην πόλη της Βέροιας

Η οθωμανική αρχιτεκτονική της Βέροιας, καλά κρυμμένη μέσα στην πόλη, αποτελεί τμήμα ενός παραμελημένου τμήματος της ιστορίας της αρχιτεκτονικής. Τζαμιά με μισοκατεστραμμένους μιναρέδες, οθωμανικά διοικητικά κτήρια και κτήρια εκπαίδευσης, λουτρά και γεφύρια, ξεπροβάλλουν ανάμεσα από κτίσματα βυζαντινής, παραδοσιακής και νεότερης αρχιτεκτονικής, αποτελώντας μάρτυρες μιας περιόδου δύσκολης αλλά και αρχιτεκτονικά δημιουργικής.

Η Βέροια υπέμεινε την τουρκική κατοχή από το 1430 έως το 1912 και ήταν μια από τις πόλεις με το μεγαλύτερο ποσοστό Τούρκων κατοίκων. Όλα αυτά τα χρόνια, οι Έλληνες κατοικούσαν στους χριστιανικούς μαχαλάδες με κέντρο τις εκκλησίες, ενώ οι μουσουλμάνοι στους τουρκικούς μαχαλάδες με κέντρο τα τζαμιά τους. Αφού οι κατακτητές μετέτρεψαν σε τεμένη τις μεγαλύτερες και ομορφότερες εκκλησίες της Βέροιας, έχτισαν και άλλα, εξαρχής. Πολλά από αυτά παρουσιάζουν ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό και ιστορικό ενδιαφέρον.

Το Ορτά Τζαμί, το Μπογιαλί Τζαμί, το Τζαμί του Σούμπαση, το Τζαμί της Μπαρμπούτας, το Μπαΐρ Τζαμί και άλλα, είναι μερικά μόνο από τα δείγματα οθωμανικής αρχιτεκτονικής που άφησαν πίσω τους οι Τούρκοι.

Εκτός όμως από τα τζαμιά, στη Βέροια σώζονται και άλλα κτίσματα των Οθωμανών. Τα Δίδυμα Λουτρά του Σινάν του Αλατά αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα του είδους τους και έχουν να επιδείξουν πολλές αρχιτεκτονικές ιδιαιτερότητες. Επίσης, σήμερα σώζονται αποκατεστημένα τόσο το Οθωμανικό Διοικητήριο που στεγάζει το Δικαστικό Μέγαρο όσο και το Μουσουλμανικό Σχολείο που λειτουργεί βέβαια ως ελληνικό. Οι Οθωμανοί βέβαια άφησαν πίσω τους και άλλα κτήρια, ιδιωτικά κυρίως, τα οποία όμως είναι μικρότερης ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας. Τα περισσότερα από τα παραπάνω μνημεία παραμένουν σήμερα εγκαταλελειμμένα και σε κακή κατάσταση. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητο να γίνει συνείδηση όλων μας η ανάγκη για την άμεση αποκατάσταση και προβολή τους.

Αναστασία Μαργιέ, Άννα Ματσκάνη "Περιοδικό Αρχαιολογία"

Το νηματουργείο Βέρμιον στη Βέροια

Η Βέροια, η Νάουσα και η Έδεσσα, οι τρεις σημαντικότερες πόλεις της Κεντρικής Μακεδονίας είχαν ανέκαθεν το φυσικό προνόμιο της δυνατότητας εκμετάλλευσης της υδραυλικής δύναμης από υδατοπτώσεις. Στηριζόμενες σε αυτό τέθηκαν οι βάσεις για την πρώιμη βιοτεχνική και βιομηχανική ανάπτυξη τους από τις αρχές του 19ου έως τα μέσα του 20ού αιώνα. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα κατασκευάστηκαν αξιόλογα βιομηχανικά κτίρια, τα οποία αποτελούν μάρτυρες μιας περιόδου πλούσιας και δημιουργικής που ο αντίκτυπός της φτάνει μέχρι τις μέρες μας.

Ένα από κτιριακά συγκροτήματα που κατασκευάστηκαν την περίοδο αυτή στη Βέροια είναι το νηματουργείο βάμβακος «Βέρμιον». Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά συγκροτήματα της Μακεδονίας και αποτελεί ένα από τα πρώτα δείγματα βιομηχανικών συγκροτημάτων στην Ελλάδα όπου συνυπάρχουν χώροι παραγωγής, διοίκησης και εργατικής κατοικίας. Περιβάλλεται από λίθινα τείχη και πύργους, παραπέμποντας σε κατασκευές οχυρωματικού χαρακτήρα. Η τυπολογία του συγκροτήματος, συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά του παραδοσιακού κτιρίου, και παράλληλα συνδυάζει χαρακτηριστικά εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής. Στη μορφολογία του διακρίνονται αναφορές στο κλασικισμό, καθώς και στοιχεία που συναντώνται σε ανάλογα ευρωπαϊκά συγκροτήματα του 19ου αιώνα, όπως είναι η αυστηρή συμμετρία και μεγαλοπρέπεια.

Στο χρονικό διάστημα κατά το οποίο λειτούργησε το βιομηχανικό συγκρότημα, έγιναν προσθήκες, αλλαγές στην εσωτερική διάρθρωση του εργοστασίου και τροποποιήσεις της αρχικής του μορφής λόγω του εκσυγχρονισμού του εξοπλισμού, της αύξησης της παραγωγής και του εργατικού προσωπικού αλλά και λόγω της φυσικής φθοράς του χρόνου και των καταστροφών που υπέστη. Σήμερα, αν και το νηματουργείο "Βέρμιον" δεν λειτουργεί, συνεχίζει να διατηρεί την αρχιτεκτονική του αξία και το σημαντικό ρόλο του στην ιστορία της ευρύτερης περιοχής.

Αναστασία Ι. Μαργιέ, Άννα Σ. Ματσκάνη "Περιοδικό Αρχαιολογία"

ΟΥΖΟ... (από Βεροιώτες συγγραφείς - οδοιπόρους)

Σε ένα ταξίδι στον μεθυστικό δρόμο του ούζου, οδηγούν το αναγνωστικό κοινό οι εκδόσεις Road, με το καινούργιο βιβλίο-λεύκωμα "Ούζο", των Στάθη Γεωργιάδη και Λευτέρη Ελευθεριάδη. Το βιβλίο καταγράφει και παρουσιάζει όλα τα ούζα που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά, αλλά και όλες τις ετικέτες. Στην έκδοση παρουσιάζονται αναλυτικά και με πλούσιο φωτογραφικό υλικό, η ιστορία του προϊόντος, η παραδοσιακή διαδικασία της παραγωγής του, η "τοπογεωγραφία", όλοι οι μικροί παραγωγοί, καθώς και οι μεγάλες ποτοποιίες στην Ελλάδα και την Κύπρο, που έχουν ταυτιστεί με το εθνικό μας ποτό.
Στο βιβλίο, ο αναγνώστης θα ανακαλύψει τους τρόπους παραγωγής και τα συστατικά του προϊόντος, τους παραδοσιακούς χάλκινους άμβυκες, την παράδοση και την πολιτιστική του κληρονομιά, τη μαγεία των αισθήσεων και το πάντρεμα του παρελθόντος με το παρόν και το μέλλον, τα τραγούδια που όλοι έχουμε σιγοτραγουδήσει μ'Α ένα ποτηράκι ούζο στο χέρι, όπως επίσης και διάφορες συνταγές για τοπικούς παραδοσιακούς μεζέδες, από κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Για τη συγγραφή του λευκώματος, οι Στάθης Γεωργιάδης και Λευτέρης Ελευθεριάδης, πραγματοποίησαν συστηματική επιτόπια έρευνα, συνάντησαν όλους τους παραγωγούς και μελέτησαν όλη τη σχετική βιβλιογραφία, με στόχο να φωτίσουν τις άγνωστες πτυχές και τις λεπτομέρειες που συνδέονται με την παραγωγή και τη διάθεση του ούζου.

"Πάνω από ένα τραπέζι με ούζα και μεζέδες, δυο παιδικοί φίλοι πήραν την απόφαση να ξεκινήσουν ένα μακρύ ταξίδι. Να κάνουν δηλαδή μια ολοκληρωμένη έρευνα για μια από τις μεγάλες τους αγάπες -το ούζο, καθώς και για τη σχέση του με τον Έλληνα ειδικότερα και τον άνθρωπο γενικότερα. Στην πορεία θα ανακάλυπταν βέβαια ότι το ούζο δεν είναι ακόμη ένα ποτό, ένα απλό απόσταγμα χωρίς χαρακτήρα και προσωπικότητα.

Αυτό που το κάνει μοναδικό είναι μια μακρά σειρά πραγμάτων: οι τρόποι παραγωγής και τα συστατικά του, οι παραδοσιακοί χάλκινοι άμβυκες, οι Έλληνες και Κύπριοι ποτοποιοί, η παράδοση και η πολιτιστική του κληρονομιά, η μαγεία των αισθήσεων και το πάντρεμα του παρελθόντος με το παρόν και το μέλλον, όπως επίσης οι διάφοροι τοπικοί μεζέδες και συνταγές μαζεμένες μία-μία από κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Στα καφενεία και στις ταβέρνες, στα μεζεδοπωλεία και στα "in" στέκια, το ούζο παραμένει ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής στη διασκέδαση και στη ζωή μας. Ανοίχτηκαν μπροστά μας όλοι αυτοί οι δρόμοι, περπατήσαμε σε μονοπάτια άγνωστα, ανακαλύψαμε ερεθίσματα για όλες τις αισθήσεις: αρώματα, γεύσεις, ήχοι, εικόνες και αντικείμενα -όλα ένα κουβάρι- καταλήγουν στα ποτήρια μας... Αυτό το βιβλίο παρουσιάζει μια τρέλα της στιγμής που κράτησε περισσότερο από τρία χρόνια έρευνας, ταξιδιών (γύρω στα 22.000 χλμ.), επαφών, μεζέδων και πολλών γεμάτων -και άδειων- ποτηριών."

εφημ. Μακεδονική 29/4/2009

Χλοοκοπτικό κοπάδι... Google

Συνεχίζοντας την προσπάθειά της για μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα από τις εγκαταστάσεις της, η Google αντικαθιστά τις βενζινοκίνητες χλοοκοπτικές μηχανές με ένα κοπάδι από κατσίκες.
Ο κολοσσός της διαδικτυακής αναζήτησης ανέθεσε την περιποίηση του γκαζόν έξω από τα κεντρικά της γραφεία στη Σίλικον Βάλεϊ στη νεοσύστατη εταιρεία California Grazing. Οι κατσίκες αναλαμβάνουν να κουρεύουν το γκαζόν και να κρατούν υπό έλεγχο τα ζιζάνια και τους θάμνους που μπορεί να πάρουν φωτιά τους καλοκαιρινούς μήνες.
"Ένας βοσκός φέρνει περίπου 200 κατσίκες που περνούν περίπου μια εβδομάδα μαζί μας εδώ στη Google, βόσκοντας το γρασίδι και λιπαίνοντας ταυτόχρονα το έδαφος" εξηγεί ανάρτηση στο επίσημο ιστολόγιο της εταιρείας.
"Μας κοστίζει περίπου όσο και το κούρεμα, αλλά είναι πολύ πιο χαριτωμένο να παρακολουθεί κανείς τις κατσίκες από ό,τι τις μηχανές κουρέματος του γκαζόν".
Το κοπάδι συνοδεύεται από το τσοπανόσκυλο Τζεν.

πηγή http://www.in.gr/

Ο Γιάννης Τσαρούχης στο Άγιο Όρος

Γιάννης Τσαρούχης (1910 - 1989).

Ο Τσαρούχης όπως είπε ο Μάνος Χατζιδάκις "ποτέ του δεν υπήρξε Κρατικός. Ήταν και είναι Εθνικός και Χριστιανός μαζί"!
Είναι γνωστή η βαθιά έλξη που ασκούσε στον Τσαρούχη το Αγιον Όρος, όπου - αν και άρρωστος σοβαρά - έφτανε ως απλός προσκυνητής τις παραμο-νές της Μεγαλοβδομάδας για να παρακολουθήσει τις ολονύχτιες ακολουθίες. Το μοναστικό τυπικό τον ενθουσίαζε. Οι αργόσυρτες βυζαντινές μελωδίες τον γοήτευαν.

Οι φωτογραφίες είναι από τα blog του Χοιροβοσκού και ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟ

"Το μαγαζάκι" .... στο Σέλι

"Η καρδιά της Μάνας", Άγγελος Βλάχος

Ένα παιδί, μοναχοπαίδι αγόρι,

αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.

- Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδιά,

μ' αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,

της μάνας σου να φέρης την καρδιά

να ρίξω να την φάη το σκυλί μου.

...

Τρέχει ο νειός, την μάνα του σκοτώνει

και την καρδιά τραβά και ξεριζώνει

και τρέχει να την πάη, μα σκοντάφτει

και πέφτει ο νειός κατάχαμα με δαύτη.

...

Κυλάει ο γυιός και η καρδιά κυλάει

και την ακούει να κλαίη και να μιλάη.

Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:

- Εχτύπησες, αγόρι μου;…και κλαίει!