Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Γιατί το "ευχαριστώ" του τέως βασιλιά στον ΠτΔ ήταν πολιτικά σημαντικό

Γιατί το «ευχαριστώ» του τέως βασιλιά στον ΠτΔ ήταν πολιτικά σημαντικό - Κεντρική Εικόνα
Τι σημασία μπορεί να είχε υπό άλλες περιστάσεις η παρουσία του τέως Βασιλιά Κωνσταντίνου στην τελετή βράβευσης των Ελλήνων Ολυμπιονικών; Υπό άλλες προϋποθέσεις, μπορεί να μην είχε και καμία. Η κατάσταση της υγείας του όμως και το ειλικρινές "ευχαριστώ" που απηύθυνε προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, συνδυαστικά με την επίσης πραγματική εκτίμηση που εξέφρασε για τα επιτεύγματα των Ολυμπιονικών μας, δημιουργεί μια κατάσταση με πολλούς και υψηλούς συμβολισμούς. Αλλά, κυρίως, έναν βασικό συμβολισμό: ότι η Δημοκρατία μπορεί και επιδεικνύει μεγαθυμία την δύσκολη ώρα-γιατί περί αυτού πρόκειται στην περίπτωση του Κωνσταντίνου-απέναντι σε ανθρώπους που την ξεχείλωσαν.
Του Γιώργου Ευγενίδη

Αν θυμάστε την παρουσία του Κωνσταντίνου στην εκπομπή «Ιστορίες» του ΣΚΑΪ, μάλλον θα έχετε πάρει ήδη μια γεύση από την κατάσταση της υγείας του. Είναι προφανές πως ο άνθρωπος δεν έχει επανέλθει πλήρως από τα εγκεφαλικά (δεν ήταν ένα, όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω), τα οποία υπέστη. Και παρά το ότι η κρίση του δεν έχει επηρεαστεί, η άρθρωσή του έχει δυσκολέψει σε μεγάλο βαθμό, το ίδιο και το βάδισμά του, ενώ αν προσέξει κανείς το video που έγινε viral από την εν λόγω εκδήλωση, ο άνθρωπος πονά και μόνο που στέκεται. Αν μη τι άλλο, πρόκειται για μια εικόνα πλήρους αντίστιξης σε σχέση με αυτή του άλλοτε κραταιού βασιλέως ή ακόμα και με αυτή του Ολυμπιονίκη που, μαζί με το πλήρωμά του το 1960, χάρισε ταυτόχρονα με τον Κώστα Τσικλητήρα το ένα από τα δύο χρυσά μετάλλια της χώρας σε Ολυμπιακούς μετά το 1960.
Πλην όμως, τα προβλήματα υγείας του τέως Βασιλιά αυτά καθ’ αυτά μικρή σημασία έχουν για την πολιτική ανάλυση και την εξαγωγή των συμβολισμών που προέκυψαν από την παρουσία του. Η δημοκρατία όμως είναι μεγαλειώδης για πολλούς λόγους και έρχεται η ώρα που πολλοί αρνητές της ή άνθρωποι που την ξεχείλωσαν το αναγνωρίζουν με πολύ καθαρό τρόπο. Μάλλον το ίδιο συνέβη και στον Κωνσταντίνο χθες το βράδυ με δύο πολύ απλές χειρονομίες: κατόπιν πρόσκλησης της ΕΟΕ και έγκρισης του Προέδρου της Δημοκρατίας ανέβηκε να βραβεύσει τους δύο Ολυμπιονίκες μας στην ιστιοπλοϊα κ.κ. Μάντη και Καγιαλή, ενώ στο πλευρό του βρέθηκε διακριτικά η Ολυμπιονίκης μας Σοφία Μπεκατώρου, την οποία ο τέως Βασιλιάς έχει τιμήσει με αρκετές βραβεύσεις με την ιδιότητά του ως επίτιμου προέδρου της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ιστιοπλοϊας.
Η πολιτεία και η ΕΟΕ δεν είχαν καμία υποχρέωση να καλέσει τον Κωνσταντίνο. Πολύ απλά, θα μπορούσε να έχει κληθεί κάποιος άλλος. Μπορείς ο τέως Βασιλιάς να είναι Ολυμπιονίκης, ένας από τους τρεις εν ζωή Αθανάτους και επίτιμος πρόεδρος της ISAF, αλλά θα μπορούσε να έχει βρεθεί ο οποιοσδήποτε. Κάποιος άλλος Ολυμπιονίκης ή κάποιος εκπρόσωπος από κάποιον χορηγό. Οποιοσδήποτε άλλος, γενικά, για να βγει ο ανώτατος πολιτειακός άρχων από τη δύσκολη θέση του να βρεθεί αντιμέτωπος με τον τέως Βασιλιά. Όμως ο Προκόπης Παυλόπουλος επέδειξε μεγαλοθυμία και συμφώνησε στο να προσκληθεί. Και προσωπικά φρόντισε για να ανέβει στη σκηνή με τρόπο αξιοπρεπή. Όπερ και αποτυπώθηκε στο από καρδιάς «ευχαριστώ» του Κωνσταντίνου.
Για τον Προκόπη Παυλόπουλο μπορεί να έχει κανείς όποια άποψη θέλει, πράγμα που ενισχύεται από το γεγονός πως ως Πρόεδρος είναι ενεργός και χρησιμοποιεί παρεμβατικό πολιτικό λόγο. Ως εκ τούτου, μπορεί να προκαλεί συμφωνίες και διαφωνίες. Η κίνησή του όμως να συναινέσει στην πρόσκληση του τέως Βασιλιά στην εκδήλωση της ΕΟΕ  για τους Ολυμπιονίκες ήταν μια απολύτως σωστή κίνηση, όπως και η μέριμνα προκειμένου να επιτελέσει το καθήκον, για το οποίο εκλήθη, με τους καλύτερους όρους αξιοπρέπειας.
Το "ευχαριστώ" του τέως Βασιλιά δεν σημαίνει πως έχει αλλάξει γνώμη για όσα έκανε στο παρελθόν. Και η ιστορική κρίση θα είναι αμείλικτη με τον πολιτικά άβουλο και αφελή Κωνσταντίνο, δυστυχώς για τον ίδιο. Αναγνώρισε όμως και αυτός με τον τρόπο του τη μεγαλοσύνη της δημοκρατίας και του εν Ελλάδι πιο υψηλόβαθμου εκφραστή της, για τον τρόπο που τον μεταχειρίστηκε. Και αυτός είναι ο ισχυρότερος συμβολισμός της βραδιάς. Γιατί, ακόμα και οι άνθρωποι που επιβουλεύτηκαν τη δημοκρατία, εν τέλει, κάπου, κάποτε, την βρίσκουν μπροστά τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: