Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Όταν ο Παπανδρέου είπε στη Μέρκελ: "Πάρε τα κλειδιά της χώρας"!

Όταν ο Παπανδρέου είπε στη Μέρκελ: «Πάρε τα κλειδιά της χώρας»!
Τι αποκάλυψε ο πρώην πρωθυπουργός για τα όσα έγιναν το 2010, από το Καστελόριζο και το Νταβός - Τι υποστηρίζει για το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» και η επίρριψη ευθυνών στον Καραμανλή.
 
Με επιδερμίδα μπρονζέ και άψογο μαύρισμα, φρέσκος και ξανανιωμένος εμφανίστηκε ο Γιώργος Παπανδρέου στο ραντεβού με την Σία Κοσιώνη για μια «επετειακή» συνέντευξη επ' αφορμή της συμπλήρωσης των έξι ετών από το πρώτο μνημόνιο. Ο τέως πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν απέφυγε καμία από τις ερωτήσεις που του υπέβαλε η άνκορ-γούμαν του Σκάι. Ωστόσο εκτός από τη φράση-βόμβα «Άνγκελα, πάρε τα κλειδιά της Ελλάδας» που είπε τον Οκτώβριο του 2010, όταν Γερμανία και Γαλλία προωθούσαν την αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου από την Ελλάδα, ο ΓΑΠ είπε ελάχιστες πραγματικά νέες «Ιστορίες». Κυρίως επιδόθηκε σε ένα σόλο επίρριψης ευθυνών σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από την κυβέρνησή του, κάνοντας αναφορές σχεδόν στους πάντες: Από τον Κώστα Καραμανλή, τον Αντώνη Σαμαρά, τον σύντροφό του στο ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, έως τον Αλέξη Τσίπρα, τον Γιάνη Βαρουφάκη αλλά και τον Σταύρο Θεοδωράκη. Ακόμη και για το περιβόητο σύνθημα «λεφτά υπάρχουν», ο Γιώργος Παπανδρέου είπε ότι διαδόθηκε αποσπασματικά, καθώς ο ίδιος εννοούσε ότι «λεφτά θα υπήρχαν, εάν κάναμε βαθιές τομές και σοβαρές μεταρρυθμίσεις». Επίσης, άφησε ένα υπονοούμενο, ότι «κάποιοι δεν ήθελαν να γίνουν αυτές οι τομές πχ για την κατάργηση του πελατειακού κράτους». Κατά τον ΓΑΠ σχεδόν όλοι οι Έλληνες πολιτικοί πλην του ιδίου στη διάρκεια της εξαετούς μνημονιακής περιπέτειας «έβαλαν το προσωπικό τους συμφέρον πάνω από το εθνικό».

Αμέσως με τις πρώτες λέξεις της συνέντευξής του, ο ΓΑΠ επιτέθηκε με ιδιαίτερη οξύτητα στον προκάτοχό του, τον Κώστα Καραμανλή, κατηγορώντας τον ευθέως για «στατιστική απάτη» σχετικά με τα αληθινά στοιχεία του ελλείμματος και του χρέους που ήταν διπλάσιο και τριπλάσιο αντίστοιχα από ό,τι εμφάνιζε η τότε κυβέρνηση. Συνδέοντας, δε, τον Κώστα Καραμανλή με την ιστορία του μυστικού τετ-α-τετ με τον Ντομινίκ «Στράους» Καν σε μια κουζίνα του Νταβός, ο ΓΑΠ είπε ότι «το πρόβλημα δεν ήταν η κουζίνα, αλλά το μαγειρείο του Καραμανλή με τα στοιχεία». Τόνισε δε ότι «ο Καραμανλής ήξερε πολλά πράγματα, αλλά δεν μας έλεγε τίποτα. Έψαχνε για συνενοχή, όχι για συναίνεση».

Για τους Ευρωπαίους εταίρους είπε ότι «θα είχαμε αποφύγει ακόμη και το μνημόνιο εάν υπήρχε σοβαρή αντιμετώπιση του ελληνικού προβλήματος από την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Ο Σαμαράς και το δημοψήφισμα
Ο Γιώργος Παπανδρέου κατήγγειλε επίσης τον Αντώνη Σαμαρά για το ότι αρνήθηκε να προσφέρει τη στήριξή του στην ψήφιση του μνημονίου όταν του ζητήθηκε συναίνεση σκεπτόμενος ιδιοτελώς. Κοιτάζοντας στα μάτια τη Σία Κοσιώνη και την κάμερα του Σκάι, ο ΓΑΠ κατηγόρησε τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και τον Αντώνη Σαμαρά για αλόγιστη και παραπλανητική παροχολογία, τονίζοντας ότι «εκμεταλλεύτηκαν τον πόνο του ελληνικού λαού» προκειμένου να καταλάβουν την εξουσία. Περιέγραψε, δε, πώς από μια τηλεφωνική συνομιλία με τον κ. Σαμαρά, στις 15 Ιουνίου του 2011, οδηγήθηκε στη σκέψη περί δημοψηφίσματος: «Εγώ είπα ότι θέλω να βάλω μπροστά το συμφέρον της χώρας. Πηγαίναμε σε ένα δεύτερο μνημόνιο, αυτό φαινόταν, δεν βγαίναμε στις αγορές, χρειαζόταν ευρύτατη συναίνεση για να μπορέσει η χώρα να αντέξει και να δουλέψουμε μαζί. Του είπα 'κύριε Σαμαρά, εγώ είμαι διατεθειμένος να φτιάξουμε μια κυβέρνηση συνεργασίας. Εγώ είμαι διατεθειμένος ακόμα και να μην είμαι ο ίδιος πρωθυπουργός εάν υπάρξει κυβέρνηση συνεργασίας και πάμε άλλα δύο χρόνια να τελειώνουμε με το μνημόνιο. Δεν του είπα 'παραιτούμαι'. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι ο κύριος Σαμαράς ερμήνευσε ότι εγώ απλώς ήθελα να παραιτηθώ και να πάμε σε εκλογές. Αυτό μάλλον ήθελε ο κος Σαμαράς. Εκείνος δεν συμφώνησε, διέρρευσε την κουβέντα μας με τρόπο που ήταν υπονομευτικός για τα όσα θέλαμε, λέγοντας ότι εγώ παραιτούμαι, 'η κυβέρνηση φεύγει' κ.τ.λ. Δηλαδή, αντί να βοηθήσει την κατάσταση, απλώς όξυνε την αντιπαράθεση. Και τότε άρχισα να σκέφτομαι το θέμα του δημοψηφίσματος».

Το «ξύλο» με τους Μερκοζί
Ανάμεσα στις μικρού βεληνεκούς αποκαλύψεις του Γιώργου Παπανδρέου στις «Ιστορίες» του Σκάι, ήταν το γεγονός ότι το ΔΝΤ «το ήθελε η Γερμανία, όχι εγώ» και ότι εκπρόσωπος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είχε ήδη έρθει στην Ελλάδα το 2005, υποβάλλοντας προτάσεις αναμόρφωσης του κρατικού μηχανισμού «οι οποίες πήγαν κατευθείαν στον κάλαθο των αχρήστων» όπως χαρακτηριστικά είπε ο ΓΑΠ.
Για τις Κάννες και τον... εξάψαλμο που άκουσε εκεί από τον Νικολά Σαρκοζί, τα υποτιθέμενα δάκρυα της Μέρκελ κ.λπ., ο Γιώργος Παπανδρέου διέψευσε τις φήμες που μιλούν για απόπειρα του Γάλλου προέδρου να χειροδικήσει εις βάρος του. «Υπερβολές» χαρακτήρισε τις διηγήσεις αυτοπτών, ενώ υπογράμμισε ότι τον Οκτώβριο του 2010, όταν εξεταζόταν σοβαρά από τους Ευρωπαίους η αφαίρεση δικαιώματος ψήφου από την Ελλάδα επειδή υποτίθεται ότι λόγω των δημοσιονομικών προβλημάτων παραβίαζε το Σύμφωνο Σταθερότητας, εκείνος «πάτησε πόδι» ηρωικά στην Άνγκελα Μέρκελ, λέγοντάς της «εάν επιμείνετε σε αυτό το μέτρο, πάρτε τα κλειδιά της Ελλάδας, πάρτε πίσω και τα λεφτά που μας δώσατε και καν' τε καλά».

Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν παρέλειψε να αποδώσει τα εύσημα στον εαυτό του, καθώς ισχυρίστηκε ότι η δική του κυβέρνηση ήταν η μόνη που πραγματικά προώρησε σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Αυτο-συνεχάρη όμως και για την αγέρωχη στάση του απέναντι στο μέτωπο της Ενωμένης Ευρώπης η οποία κατά την άποψή του «αρνιόταν να καταλάβει ότι διέπραττε μεγάλο λάθος θεωρώντας πως η κρίση είναι μόνο ελληνικό ζήτημα». Ο ΓΑΠ ανέφερε, μάλιστα, ένα συγκεκριμένο επεισόδιο από την επεισοδιακή σύνοδο της Ντοβίλ, τον Οκτώβριο του 2010. Η αντιπαράθεσή του με την Άνγκελα Μέρκελ ήταν τόσο σφοδρή, ώστε ο τότε πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Ζοζέ Σόκρατες, πλησίασε τον Έλληνα ομόλογό του και με δέος του εξομολογήθηκε ότι «ποτέ δεν είχε ζήσει μια τόσο σκληρή σύγκρουση πολιτικού με την Μέρκελ».

Εσωτερική προβοκάτσια και μαθήματα στη Μέρκελ
Πολλές φορές στη διάρκεια της συνέντευξής του στον Σκάι, ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε για τους κινδύνους που διατρέχει η δημοκρατία λόγω της υπαγωγής της χώρας σε καθεστώς μνημονιακού ελέγχου. Τόνισε επανειλλημμένως ότι το μείζον πρόβλημα
«δεν είναι το δημοσιονομικό έλλειμμα, αλλά το έλλειμα δημοκρατίας». Ως προς το εσωτερικό, ο ΓΑΠ επιβεβαίωσε ότι επί πρωθυπουργίας του υπήρχε έντονη ανησυχία ακόμη και για εκτροπή του πολιτεύματος, από «παρακρατικές δυνάμεις και απόστρατους αξιωματικούς. Δεν είχαμε μόνο πληροφορίες γι' αυτό, αλλά βλέπαμε την προβοκάτσια που γινόταν εις βάρος μας. Ως βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσαμε ούτε να μιλήσουμε δημόσια, καθώς αντιμετωπίζαμε οργανωμένες επιθέσεις και καλλιεργείτο ένα κλίμα διχόνοιας στον ελληνικό λαό».

Πραγματικά στεναχωρημένος και μετανοημένος για κάποιον χειρισμό του, ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε μόνο για την ματαίωση της διενέργειας δημοψηφίσματος σχετικά με το μνημόνιο. Για το οποίο, όπως είπε, όχι μόνο είχε ενημερώσει τους Ευρωπαίους εταίρους, αλλά «είχα λάβει και τη στήριξη της Άνγκελα Μέρκελ, η οποία μου είχε πει, μάλιστα, ότι σκεφτόταν και εκείνη να κάνει δημοψήφισμα στη Γερμανία για την τροποποίηση του συντάγματος».

Το σήμερα με τον ΣΥΡΙΖΑ
Συγκρίνοντας την κατάσταση που είχε να αντιμετωπίσει ο ίδιος ως πρωθυπουργός εν μέσω κρίσης με τους χειρισμούς της σημερινής κυβέρνησης, ιδιαίτερα ύστερα από την διαπραγμάτευση του Γιάνη Βαρουφάκη, την οποίαν χαρακτήρισε σαν «καρικατούρα», ο Γιώρος Παπανδρέου είπε: «Αποφύγαμε πράγματα που δεν το πίστευε ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού ότι τα αποφύγαμε, με την επιρροή των ΜΜΕ και της αντιπολίτευσης, όπως τα capital controls. Λέγαμε πως φοβόμαστε ότι οι τράπεζες μπορεί να καταρρεύσουν. Δεν μας πίστευε ο κόσμος. Λέγαμε ότι μπορεί να μην μπορούμε να πληρώνουμε μισθούς. Φτάσαμε στο σημείο πριν από λίγους μήνες, έξι χρόνια ουσιαστικά αργότερα, επί κυβέρνησης του κου Τσίπρα, αυτά να τα δούμε στην πράξη. Τα είχαμε αποφύγει πέντε χρόνια νωρίτερα. Γιατί να τα ξαναζήσουμε;»

Αποτυχημένος ή υπερήφανος;
Στην ερώτηση της Σίας Κοσιώνη για το εάν, αφότου εγκατέλειψε την εξουσία, θεώρησε τον εαυτό του σαν αποτυχημένο πολιτικό ή όχι, ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε ότι «δεν ένιωθα αποτυχημένος πολιτικός, αντιθέτως, εγώ θεώρησα ότι έκανα το πατριωτικό μου καθήκον. Πολλές φορές μου λένε στο εξωτερικό 'μα ήσουν άτυχος, έπεσες πάνω σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση' κ.λπ. Τους λέω 'όχι, ένας πολιτικός, όταν θέλει να είναι πολιτικός, είναι τιμή να υπηρετεί τη χώρα του την πιο δύσκολη στιγμή'».

Δεν υπάρχουν σχόλια: